و حضرت ابراهيم ديوارها را از روى همان پايه بالا آورده است . حضرت ابراهيم پس از اقامت در كنعان صاحب دو پسر شد ، اسماعيل از هاجر ، كنيز سارا در هشتاد و شش سالگى ابراهيم و سيزده سال بعد اسحاق از سارا كه نود سال داشت در صد سالگى ابراهيم . هاجر و اسماعيل مورد بىمهرى سارا واقع شدند و ابراهيم آن دو را از كنعان دور كرد و به سرزمين حجاز برد . در روايات يهود و تورات گفته شده است : به هنگامى كه سارا در نود سالگى حامله شد و اسحاق را به دنيا آورد ، اسماعيل پسر هاجر سيزده سال داشت ، اسماعيل در پانزده سالگى مورد خشم سارا قرار گرفت ، بنابه خواهش او ، ابراهيم وى را با مشكى آب و قدرى نان به همراه هاجر از محل سكونت خود « حبرون » بيرون برد و در بيابانهاى جنوب در « بئر شبع » « برشه‌با » گذاشت ، اسماعيل پس از اتمام آب مشك ، به حالت اغما افتاد ، پس هاجر به دنبال آب رفت و سرگردان شد و بالاخره مشك آبى از چاه موجود در آنجا يعنى « بئر شبع » برگرفت و به سوى اسماعيل شتافت . در روايات اسلامى آمده است : اسماعيل طفل بود كه ابراهيم او را همراه با هاجر در بيابانهاى حجاز رها كرد . طفل بر اثر گرما ناراحت شد و هاجر به دنبال آب هفت بار بين صفا [ 57 ] و مروه دويد تا عاقبت چشمهء زمزم [ 58 ] زير پاى اسماعيل آشكار شد ، اين همان چاه زمزم واقع در مكه در فاصله 24 مترى خانهء كعبه است كه داستان آن بر همه آشكار مىباشد . اسماعيل در ميان قبيله جرهم [ 59 ] در همان محلى كه امروز در كنار كعبه واقع است بزرگ شد و ازدواج كرد و براى خود خانه‌اى ساخت و پيرامون آن ديوارى از چوب سدر بالا آورد . ابراهيم ( ع ) بارها براى ديدن فرزندش اسماعيل ، از شام بدان ناحيه مىرفت . در آخرين ديدار از جانب خداوند به او فرمان رسيد كه خانه را در محل خانهء اسماعيل بنا نهد . ابراهيم به كمك اسماعيل ، خانهء كعبه را بنا گذاشت و از مردم نيز يارى گرفته و آنان را به گزاردن حج دعوت نمود . خداوند در سورهء حج مىفرمايد : هنگامى كه تعيين كرديم براى ابراهيم جاى آن خانه كه شريك مگردان با من چيزى را و پاك گردان خانه مرا از براى طواف -